Terapia zaburzeń zachowania – napady złości i destrukcji, agresja, problemy związane z odżywianiem i spaniem, zachowanie w miejscach publicznych

Iva Lednicka (KARLOVA V UNIVERSITY-Prague-CZ)

Terapia osób autystycznych jest procesem złożonym, w którym można wyodrębnić następujące etapy:

• Identyfikacja zachowania
• Diagnoza funkcjonalna
• Zastosowanie technik modyfikacji zachowania
• Ocena i monitorowanie

1. Identyfikacja zachowania

Interwencja behawioralna, mająca na celu modyfikację, redukcję lub eliminację zachowań określanych jako „trudne”, „problemowe”, „nieadaptacyjne” „kolidujące” itp., powinna być usprawiedliwiona negatywnym wpływem tych zachowań na rozwój codziennych umiejętności, a w efekcie znacznym obniżeniem jakości życia dziecka.

W wielu przypadkach możliwe jest, że osoba z autyzmem prezentuje więcej niż jedno zachowanie, będące przedmiotem interwencji. W takich sytuacjach należy zawsze przeanalizować korzyści płynące z równoczesnej terapii większej liczby zachowań w porównaniu z interwencją w zakresie jednego z nich, zgodnie z ustalonymi priorytetami. W tym celu powinno się rozważyć następującą hierarchię priorytetów biorąc pod uwagę skutki zachowań:

• Poważne samouszkodzenia
• Poważne uszkodzenia fizyczne innych osób
• Niszczenie otoczenia

Ładowanie całości materiałów 195 KB