Problemy rodziny

Francesc Cuxart, Lidia Fina (ASEPAC-Barcelona-ES)

Wprowadzenie

Charakterystyka zaburzenia, jakim jest autyzm sprawia, że rodzicom bardzo trudno jest przyjąć potwierdzoną diagnozę stanu dziecka. Zazwyczaj, przez pierwszych kilka miesięcy rodzice przeżywają wielkie szczęście widząc, że ich dziecko rozwija się podobnie, jak jego rówieśnicy. Powoli jednak pojawiają się objawy wywołujące u rodziców lęk, a w większości przypadków powodujące, że rodzice zaczynają pielgrzymować w poszukiwaniu rzetelnej diagnozy. Ten pierwszy etap, który, w niektórych przypadkach, może trwać bardzo długo jest niewątpliwie najtrudniejszy, ponieważ oznacza życie w obliczu ciągłej nadziei i rozpaczy. Dlatego dla rodziców najważniejsze jest jak najwcześniejsze uzyskanie diagnozy, ponieważ poznanie prawdy, jakkolwiek jest ona trudna, oznacza początek akceptacji sytuacji, co daje im odwagę do działania.

Większość zachowań prezentowanych przez dzieci z autyzmem niepokoi rodziców, ponieważ, oprócz opóźnienia w rozwoju, widoczne są charakterystyczne dla autyzmu nienormalne zachowania, odbiegające od standardów rozwojowych. Odrzucanie kontaktu emocjonalnego, brak reakcji na komunikaty werbalne, schematyczna zabawa, to zachowania wywierające znaczący wpływ na pozostałych członków rodziny i powodujące nieraz głębokie poczucie winy. Nierzadko matki dziecka z autyzmem zadają sobie pytanie „co takiego zrobiłam, że moje dziecko mnie nie kocha?”

Ładowanie całości materiałów 821 KB